Vandaag komt het onvermijdelijke: terug naar huis! Een heel dubbel gevoel. Heel graag ga ik weer terug naar vrouw en dochter. Het is toch ruim een week gelden dat we elkaar voor het laatst zagen. Maar het is hier zo leuk en ik ben nog lang niet uitgekeken. Eén besluit is daarom eenvoudig: ik zal hier nog een keer terugkomen maar dan mét het gezin en dan gaan we ook naar alles waar ik nu geen tijd voor had.
Vroeg op gestaan en uitgeschreven. De bagage afgegeven en voor een laatste keer op pad. De keuze is een outlet of Sea World. Mijn koffer en 2e rugzak zijn overvol. Een outlet heeft dus niet veel zin. Sea World dan maar. In het geheel geen straf 
.
Om 9:00 meteen naar binnen en nog een keer langs de pinguins. Blijken ze nog te slapen! Het licht gaat pas om 10:00 aan zodat ze toch het idee van seizoenen hebben. Ze denken dat het nu winter is. Om 16:00 gaat het licht weer uit.
Er is dus tijd om de zeeleeuwen show te gaan bekijken. Ook hier merken we weer dat dieren zich niet laten regisseren. De zeeleeuw doet het fantastisch. Hij is echter steevast een regel verder in het script dat zijn tegenspeler, de trainer. Heerlijk!
Na afloop dus langs de pinguins en dan langzaam naar de uitgang. 38 foto’s rijker stap ik in de I-Ride om voor de laatste keer naar het hotel te gaan.
Dan begint het grote wachten. Op de shuttle. Inchecken, nog even langs de tax-free, door de douane, naar de gate en – met een kleine vertraging – het toestel in. Het is voorbij maar… het uitkijken is begonnen. Het mag kort duren, het zal waarschijnlijk lang duren, maar terug ga ik!
Glimlach
Maak het leven niet moeilijker dan het al is. Zet een glimlach op je gezicht!
Over Ed
Ed is werkzaam als ECM Solution Principal en heeft fotografie als hobby. Over beide schrijft hij op andere blogs (zie links). Op dit blog probeert Ed het leven te nemen met een glimlach. Het is tenslotte al lastig genoeg om altijd vrolijk door het leven te gaan. Een beetje relativeren mag. Verbazen is het nieuwe motto.
