Vandaag zijn er twee jarig. Hoera!
Mijn vader is vandaag in goede gezondheid 80 geworden. Dat hebben we afgelopen zaterdag in zéér kleine kring gevierd. Mijn zus en haar man zijn gisteren geweest. Konden zaterdag niet wegens een familiedag.
Straks moet ik hem nog wel even feliciteren… Zaterdag nog niet gedaan. ‘Ik ben nog niet jarig”. Dat gaat bij hem altijd op de minuut. Al 80 jaar lang. Ben je ‘s avonds geboren, ben je ‘s morgens nog niet jarig.
Aanstaande zaterdag zie ik hem weer. Hem dan pas feliciteren kan dan niet. Dan is ‘ie tenslotte al bijna 81…
Aanstaande zaterdag vieren we de verjaardag van Denise. Ook zij is vandaag jarig. 17 lentes al weer.
Vandaag vieren we dat een beetje voor ons zelf en enkelen die aanstaande zaterdag niet kunnen. Zaterdag dan is het echt feest. Dan zit het huis vol. Met vriendinnen, kennissen, naaste en verre familie.
Bijvoorbeeld de dochter van de neef van mijn vrouw. Begin twintig maar al in staat om een klas pubers onder controle te houden. Ik doe het haar niet na. Samen met haar gaat Denise wel eens op stap. Bioscoopje, shoppen e.d. Zij probeert haar broer en ouders mee te krijgen als ze niet hoeven te werken. Meestal lukt dat haar wel
Wat dat betreft is het spreekwoord ‘hoe meer zielen, hoe meer vreugd’ zeker van toepassing.
Als vader ben je dan in je nopjes. Als ik moet kiezen: dan maar niemand op mijn verjaardag en iedereen op die van Denise. Sterker, die van je dochter is gewoon belangrijker dan die van je vader.
Wat dat betreft is het gewoon lastig om twee naaste familieleden te hebben die op dezelfde dag jarig zijn. Niet omdat ik niet kan kiezen maar omdat iemand van 80 er blijkbaar nog altijd moeite mee heeft dat zijn kleindochter hoger in de pikorde staat.
Vooralsnog glimlachen we het maar weg. En Denise: Van Harte Gefeliciteerd!



